امشب دوباره فیلم کودکان گمشده را از مستند چهار دیدم ... فیلمی از علی صمدی، کارگردان 34 ساله ایرانی ساکن آلمان که برنده جایزه بهترین های سینمای آلمان شده است ...فیلم درباره بچه هایی است که از خانه هاشان دزدیده می شوند و شورشیان مجبورشان می کنند که برعلیه نیروهای دولتی و خانواده هاشان بجنگند و انها را بکشند تا به خدا نزدیک تر شوند و در حفظ تعالیم مسیح شریک باشند ...

کودکان هفت تا سیزده ساله از تجربیات خود در این جنگ ها می گفتند که چطور باید زنان و کودکان دیگر را قطعه قطعه می کردند تا مگس ها بتوانند به راحتی با قطعات بدن آنان به پرواز در آیند...تجاوز به اعضای خانواده و کشتن آنها به فجیع ترین وضع ممکن ...تجربیاتی از بریدن گوشها...التماس انسانها ...فروبردن میخ در پاها و دهها جنایت دیگر که به مدد سانسور در تلویزیون ایران سرپوش بر آنان گذاشته شد ...این کودکان هیچ گناهی را احساس نمی کردند بدون هیچ شرم و یاسی خاطرات خود را می گفتند و سرودهای مذهبی و انقلابی شورشیان را زیر لب زمزمه می کردند ..لبخند می زدند و از به رگبار کشیدن و قطعه قطعه کردن انسانها سخن می گفتند...در مغز کوچک آنها این کار پاداش الهی داشت...کودکانی که هنوز مداد های رنگی و نقاشیهای کج و معوج سرگرمیشان بود و نقاشیهاشان را به هم نشان می دادند و ریز ریز به همدیگر می خندیدند ...

شورشیان اوگاندا که شعارشان مبارزه علیه ظلم براساس تعالیم مسیح است کودکان بکر و معصوم را به قاتلین و جنایتکارانی تبدیل می کنند که خانواده ها از فرزندان یازده ساله خود وحشت دارند و حاضر به پذیرفتن دوباره انها نیستند چنین قصابخانه ای در اوگاندا به راه افتاده است و به قول کارگردان این فیلم هنوز هیچ منبعی در خصوص جزئیات جنگ های داخلی اوگاندا که بسیار طویل بوده، در دست نمی باشد ..این فیلم در اوگاندا به نمایش در نیامده است چرا که هنوز در این کشور جنگ است و کودکان راوی این فیلم در معرض خطرند ....